war-ni-ku

warniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: warnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
warnikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
warnikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
warnikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
warnikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
warnikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
warnikimnoga mianownikmęski rzeczowy
warnikimnoga biernikmęski rzeczowy
warnikimnoga wołaczmęski rzeczowy
warnikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
warnikommnoga celownikmęski rzeczowy
warnikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
warnikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
warnikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
warnikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz