war-ran-tu

warrantu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: warrant

słowoliczbaprzypadekrodzaj
warranciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
warranciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
warrantpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
warrantpojedyncza biernikmęski rzeczowy
warrantachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
warrantamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
warrantempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
warrantommnoga celownikmęski rzeczowy
warrantowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
warrantówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
warrantupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
warrantymnoga mianownikmęski rzeczowy
warrantymnoga biernikmęski rzeczowy
warrantymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz