wart-nik

wartnik (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: wartnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wartnikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
wartnikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
wartnikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wartnikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
wartnikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
wartnikimnoga mianownikmęski rzeczowy
wartnikimnoga biernikmęski rzeczowy
wartnikimnoga wołaczmęski rzeczowy
wartnikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
wartnikommnoga celownikmęski rzeczowy
wartnikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
wartnikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
wartnikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
wartnikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz