war-tow-ni-ku

wartowniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wartownik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wartownicymnoga mianownikmęski osobowy
wartownicymnoga wołaczmęski osobowy
wartownikpojedyncza mianownikmęski osobowy
wartownikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wartownikapojedyncza biernikmęski osobowy
wartownikachmnoga miejscownikmęski osobowy
wartownikamimnoga narzędnikmęski osobowy
wartownikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
wartownikimnoga biernikmęski zwierzęcy
wartownikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
wartownikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wartownikommnoga celownikmęski osobowy
wartownikowipojedyncza celownikmęski osobowy
wartownikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wartownikówmnoga biernikmęski osobowy
wartownikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
wartownikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz