wa-ta-ha

wataha (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: wataha

słowoliczbaprzypadekrodzaj
watahmnoga dopełniaczżeński
watahapojedyncza mianownikżeński
watahachmnoga miejscownikżeński
watahamimnoga narzędnikżeński
watahąpojedyncza narzędnikżeński
watahępojedyncza biernikżeński
watahopojedyncza wołaczżeński
watahommnoga celownikżeński
watahymnoga mianownikżeński
watahymnoga biernikżeński
watahymnoga wołaczżeński
watahypojedyncza dopełniaczżeński
wataszepojedyncza celownikżeński
wataszepojedyncza miejscownikżeński
watażepojedyncza celownikżeński
watażepojedyncza miejscownikżeński
dużo osób razem, najczęściej głośnych, groźnych i nieprzyjemnych dla otoczenia.

· Nie radzę osiedlać się w tej okolicy, chodzą tutaj całe watahy młodocianych przestępców.

grupa wilków, dzików, składająca się przeważnie z kilku, przeciętnie 6-8 osobników.

uzbrojona, zorganizowana grupa rabusiów.

Źródła danych

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz