wa-ćpa-nom

waćpanom (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: waćpan

słowoliczbaprzypadekrodzaj
waćpanpojedyncza mianownikmęski osobowy
waćpanapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
waćpanapojedyncza biernikmęski osobowy
waćpanachmnoga miejscownikmęski osobowy
waćpanamimnoga narzędnikmęski osobowy
waćpanempojedyncza narzędnikmęski osobowy
waćpaniepojedyncza wołaczmęski osobowy
waćpanommnoga celownikmęski osobowy
waćpanowiemnoga mianownikmęski osobowy
waćpanowiemnoga wołaczmęski osobowy
waćpanówmnoga dopełniaczmęski osobowy
waćpanówmnoga biernikmęski osobowy
waćpanupojedyncza celownikmęski osobowy
waćpanupojedyncza miejscownikmęski osobowy
waćpanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
waćpanymnoga biernikmęski zwierzęcy
waćpanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz