wdo-wu-lo

wdowulo (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: wdowula

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wdowulmnoga dopełniaczżeński
wdowulapojedyncza mianownikżeński
wdowulachmnoga miejscownikżeński
wdowulamimnoga narzędnikżeński
wdowuląpojedyncza narzędnikżeński
wdowulemnoga mianownikżeński
wdowulemnoga biernikżeński
wdowulemnoga wołaczżeński
wdowulępojedyncza biernikżeński
wdowulipojedyncza celownikżeński
wdowulipojedyncza miejscownikżeński
wdowulipojedyncza dopełniaczżeński
wdowulopojedyncza wołaczżeński
wdowulommnoga celownikżeński
wdowulimnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz