wdzi-ęko-szy

wdziękoszy (nazwa pospolita) rzeczownik indyw.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wdziękosz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wdziękoszpojedyncza mianownikmęski osobowy
wdziękoszapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wdziękoszapojedyncza biernikmęski osobowy
wdziękoszachmnoga miejscownikmęski osobowy
wdziękoszamimnoga narzędnikmęski osobowy
wdziękoszemnoga mianownikmęski zwierzęcy
wdziękoszemnoga biernikmęski zwierzęcy
wdziękoszemnoga wołaczmęski zwierzęcy
wdziękoszemnoga mianownikmęski osobowy
wdziękoszemnoga wołaczmęski osobowy
wdziękoszempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wdziękoszommnoga celownikmęski osobowy
wdziękoszowipojedyncza celownikmęski osobowy
wdziękoszówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wdziękoszówmnoga biernikmęski osobowy
wdziękoszupojedyncza miejscownikmęski osobowy
wdziękoszupojedyncza wołaczmęski osobowy
wdziękoszymnoga dopełniaczmęski osobowy
wdziękoszymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz