we-du-cie

weducie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: weduta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
weduciepojedyncza celownikżeński
weduciepojedyncza miejscownikżeński
wedutmnoga dopełniaczżeński
wedutapojedyncza mianownikżeński
wedutachmnoga miejscownikżeński
wedutamimnoga narzędnikżeński
wedutąpojedyncza narzędnikżeński
wedutępojedyncza biernikżeński
wedutopojedyncza wołaczżeński
wedutommnoga celownikżeński
wedutymnoga mianownikżeński
wedutymnoga biernikżeński
wedutymnoga wołaczżeński
wedutypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz