we-gan

wegan (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: weganin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
weganmnoga dopełniaczmęski osobowy
weganmnoga biernikmęski osobowy
weganachmnoga miejscownikmęski osobowy
weganamimnoga narzędnikmęski osobowy
weganiemnoga mianownikmęski osobowy
weganiemnoga wołaczmęski osobowy
weganinpojedyncza mianownikmęski osobowy
weganinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
weganinapojedyncza biernikmęski osobowy
weganinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
weganiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
weganiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
weganinowipojedyncza celownikmęski osobowy
weganommnoga celownikmęski osobowy
weganówmnoga dopełniaczmęski osobowy
weganówmnoga biernikmęski osobowy
weganymnoga mianownikmęski zwierzęcy
weganymnoga biernikmęski zwierzęcy
weganymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz