we-ge-ta-cji

wegetacji (nazwa pospolita) rzeczownik hom.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: wegetacja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wegetacjapojedyncza mianownikżeński
wegetacjachmnoga miejscownikżeński
wegetacjamimnoga narzędnikżeński
wegetacjąpojedyncza narzędnikżeński
wegetacjemnoga mianownikżeński
wegetacjemnoga biernikżeński
wegetacjemnoga wołaczżeński
wegetacjępojedyncza biernikżeński
wegetacjipojedyncza celownikżeński
wegetacjipojedyncza miejscownikżeński
wegetacjipojedyncza dopełniaczżeński
wegetacjopojedyncza wołaczżeński
wegetacjommnoga celownikżeński
wegetacjimnoga dopełniaczżeński
wegetacyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz