we-ge-ta-ria-nin

wegetarianin (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wegetarianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wegetarianmnoga dopełniaczmęski osobowy
wegetarianmnoga biernikmęski osobowy
wegetarianachmnoga miejscownikmęski osobowy
wegetarianamimnoga narzędnikmęski osobowy
wegetarianiemnoga mianownikmęski osobowy
wegetarianiemnoga wołaczmęski osobowy
wegetarianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
wegetarianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wegetarianinapojedyncza biernikmęski osobowy
wegetarianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wegetarianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
wegetarianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
wegetarianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
wegetarianommnoga celownikmęski osobowy
wegetarianówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wegetarianówmnoga biernikmęski osobowy
wegetarianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
wegetarianymnoga biernikmęski zwierzęcy
wegetarianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Źródła danych

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz