we-lbo-ty

welboty (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: welbot

słowoliczbaprzypadekrodzaj
welbociepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
welbociepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
welbotpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
welbotpojedyncza biernikmęski rzeczowy
welbotapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
welbotachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
welbotamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
welbotempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
welbotommnoga celownikmęski rzeczowy
welbotowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
welbotówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
welbotupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
welbotymnoga mianownikmęski rzeczowy
welbotymnoga biernikmęski rzeczowy
welbotymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz