wen-de-li-ny

Wendeliny (imię) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Wendelin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wendelinpojedyncza mianownikmęski osobowy
Wendelinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Wendelinapojedyncza biernikmęski osobowy
Wendelinachmnoga miejscownikmęski osobowy
Wendelinamimnoga narzędnikmęski osobowy
Wendelinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Wendelinimnoga mianownikmęski osobowy
Wendelinimnoga wołaczmęski osobowy
Wendeliniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Wendeliniepojedyncza wołaczmęski osobowy
Wendelinommnoga celownikmęski osobowy
Wendelinowipojedyncza celownikmęski osobowy
Wendelinowiemnoga mianownikmęski osobowy
Wendelinowiemnoga wołaczmęski osobowy
Wendelinówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Wendelinówmnoga biernikmęski osobowy
Wendelinymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Wendelinymnoga biernikmęski zwierzęcy
Wendelinymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz