wen-dem

Wendem (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Wende

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wendachmnoga miejscownikmęski osobowy
Wendamimnoga narzędnikmęski osobowy
Wendemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Wendemnoga biernikmęski zwierzęcy
Wendemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Wendepojedyncza mianownikmęski osobowy
Wendepojedyncza mnoga mianownikmęski osobowy
Wendepojedyncza mnoga dopełniaczmęski osobowy
Wendepojedyncza mnoga celownikmęski osobowy
Wendepojedyncza mnoga biernikmęski osobowy
Wendepojedyncza mnoga narzędnikmęski osobowy
Wendepojedyncza mnoga miejscownikmęski osobowy
Wendepojedyncza mnoga wołaczmęski osobowy
Wendepojedyncza wołaczmęski osobowy
Wendegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Wendegopojedyncza biernikmęski osobowy
Wendempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Wendempojedyncza miejscownikmęski osobowy
Wendemupojedyncza celownikmęski osobowy
Wendommnoga celownikmęski osobowy
Wendowiemnoga mianownikmęski osobowy
Wendowiemnoga wołaczmęski osobowy
Wendówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Wendówmnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz