wen-ty-lu

wentylu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: wentyl

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wentylpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
wentylpojedyncza biernikmęski rzeczowy
wentylapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wentylachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
wentylamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
wentylemnoga mianownikmęski rzeczowy
wentylemnoga biernikmęski rzeczowy
wentylemnoga wołaczmęski rzeczowy
wentylempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
wentylimnoga dopełniaczmęski rzeczowy
wentylommnoga celownikmęski rzeczowy
wentylowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
wentylówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
wentylupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wentylupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
wentylupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz