we-ra-mon

weramon (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: weramon

słowoliczbaprzypadekrodzaj
weramonpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
weramonpojedyncza biernikmęski rzeczowy
weramonachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
weramonamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
weramonempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
weramoniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
weramoniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
weramonommnoga celownikmęski rzeczowy
weramonowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
weramonówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
weramonupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
weramonymnoga mianownikmęski rzeczowy
weramonymnoga biernikmęski rzeczowy
weramonymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz