wer-bli-ki

werbliki (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: werblik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
werblikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
werblikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
werblikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
werblikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
werblikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
werblikimnoga mianownikmęski rzeczowy
werblikimnoga biernikmęski rzeczowy
werblikimnoga wołaczmęski rzeczowy
werblikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
werblikommnoga celownikmęski rzeczowy
werblikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
werblikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
werblikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
werblikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz