wer-bow-ni-cy

werbownicy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: werbownik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
werbownicymnoga mianownikmęski osobowy
werbownicymnoga wołaczmęski osobowy
werbownikpojedyncza mianownikmęski osobowy
werbownikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
werbownikapojedyncza biernikmęski osobowy
werbownikachmnoga miejscownikmęski osobowy
werbownikamimnoga narzędnikmęski osobowy
werbownikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
werbownikimnoga biernikmęski zwierzęcy
werbownikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
werbownikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
werbownikommnoga celownikmęski osobowy
werbownikowipojedyncza celownikmęski osobowy
werbownikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
werbownikówmnoga biernikmęski osobowy
werbownikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
werbownikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz