we-rk-maj-strze

werkmajstrze (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: werkmajster

słowoliczbaprzypadekrodzaj
werkmajsterpojedyncza mianownikmęski osobowy
werkmajstrapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
werkmajstrapojedyncza biernikmęski osobowy
werkmajstrachmnoga miejscownikmęski osobowy
werkmajstramimnoga narzędnikmęski osobowy
werkmajstrempojedyncza narzędnikmęski osobowy
werkmajstrommnoga celownikmęski osobowy
werkmajstrowipojedyncza celownikmęski osobowy
werkmajstrowiemnoga mianownikmęski osobowy
werkmajstrowiemnoga wołaczmęski osobowy
werkmajstrówmnoga dopełniaczmęski osobowy
werkmajstrówmnoga biernikmęski osobowy
werkmajstrymnoga mianownikmęski zwierzęcy
werkmajstrymnoga biernikmęski zwierzęcy
werkmajstrymnoga wołaczmęski zwierzęcy
werkmajstrzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
werkmajstrzepojedyncza wołaczmęski osobowy
werkmajstrzymnoga mianownikmęski osobowy
werkmajstrzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz