we-rk-mi-strza

werkmistrza (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: werkmistrz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
werkmistrzpojedyncza mianownikmęski osobowy
werkmistrzapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
werkmistrzapojedyncza biernikmęski osobowy
werkmistrzachmnoga miejscownikmęski osobowy
werkmistrzamimnoga narzędnikmęski osobowy
werkmistrzemnoga mianownikmęski zwierzęcy
werkmistrzemnoga biernikmęski zwierzęcy
werkmistrzemnoga wołaczmęski zwierzęcy
werkmistrzemnoga mianownikmęski osobowy
werkmistrzemnoga wołaczmęski osobowy
werkmistrzempojedyncza narzędnikmęski osobowy
werkmistrzommnoga celownikmęski osobowy
werkmistrzowipojedyncza celownikmęski osobowy
werkmistrzowiemnoga mianownikmęski osobowy
werkmistrzowiemnoga wołaczmęski osobowy
werkmistrzówmnoga dopełniaczmęski osobowy
werkmistrzówmnoga biernikmęski osobowy
werkmistrzupojedyncza miejscownikmęski osobowy
werkmistrzupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz