wer-n-dlo-wi

werndlowi (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: werndel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
werndelpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
werndelpojedyncza biernikmęski rzeczowy
werndlachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
werndlamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
werndlemnoga mianownikmęski rzeczowy
werndlemnoga biernikmęski rzeczowy
werndlemnoga wołaczmęski rzeczowy
werndlempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
werndlimnoga dopełniaczmęski rzeczowy
werndlommnoga celownikmęski rzeczowy
werndlowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
werndlupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
werndlupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
werndlupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz