we-ro-na-le

weronale (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: weronal

słowoliczbaprzypadekrodzaj
weronalpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
weronalpojedyncza biernikmęski rzeczowy
weronalachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
weronalamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
weronalemnoga mianownikmęski rzeczowy
weronalemnoga biernikmęski rzeczowy
weronalemnoga wołaczmęski rzeczowy
weronalempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
weronalimnoga dopełniaczmęski rzeczowy
weronalommnoga celownikmęski rzeczowy
weronalowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
weronalówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
weronalupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
weronalupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
weronalupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz