wer-sa-ta

wersata (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wersat

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wersacimnoga mianownikmęski osobowy
wersacimnoga wołaczmęski osobowy
wersaciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
wersaciepojedyncza wołaczmęski osobowy
wersatpojedyncza mianownikmęski osobowy
wersatapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wersatapojedyncza biernikmęski osobowy
wersatachmnoga miejscownikmęski osobowy
wersatamimnoga narzędnikmęski osobowy
wersatempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wersatommnoga celownikmęski osobowy
wersatowipojedyncza celownikmęski osobowy
wersatówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wersatówmnoga biernikmęski osobowy
wersatymnoga mianownikmęski zwierzęcy
wersatymnoga biernikmęski zwierzęcy
wersatymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz