wer-te-bą

wertebą (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: werteba

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wertebmnoga dopełniaczżeński
wertebapojedyncza mianownikżeński
wertebachmnoga miejscownikżeński
wertebamimnoga narzędnikżeński
wertebąpojedyncza narzędnikżeński
wertebępojedyncza biernikżeński
wertebiepojedyncza celownikżeński
wertebiepojedyncza miejscownikżeński
wertebopojedyncza wołaczżeński
wertebommnoga celownikżeński
wertebymnoga mianownikżeński
wertebymnoga biernikżeński
wertebymnoga wołaczżeński
wertebypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz