wia-dro

wiadro (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: wiadro

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wiadermnoga dopełniacznijaki
wiadramnoga mianowniknijaki
wiadramnoga bierniknijaki
wiadramnoga wołacznijaki
wiadrapojedyncza dopełniacznijaki
wiadrachmnoga miejscowniknijaki
wiadramimnoga narzędniknijaki
wiadrempojedyncza narzędniknijaki
wiadropojedyncza mianowniknijaki
wiadropojedyncza bierniknijaki
wiadropojedyncza wołacznijaki
wiadrommnoga celowniknijaki
wiadrupojedyncza celowniknijaki
wiadrzepojedyncza miejscowniknijaki
zawartość wiadra; tyle, ile się mieści w wiadrze.

dawna jednostka objętości stosowana w Rosji.

naczynie w kształcie walca lub odwróconego, ściętego stożka, najczęściej blaszane albo z tworzywa sztucznego, zaopatrzone w ruchomy, kabłąkowaty uchwyt.

· Wiadro, którym czerpałam wodę ze studni, się zerwało, trzeba będzie obstalować nowe.

Źródła danych

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz