wial-ni-kom

wialnikom (nazwa pospolita) rzeczownik górn.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: wialnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wialnikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
wialnikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
wialnikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wialnikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
wialnikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
wialnikimnoga mianownikmęski rzeczowy
wialnikimnoga biernikmęski rzeczowy
wialnikimnoga wołaczmęski rzeczowy
wialnikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
wialnikommnoga celownikmęski rzeczowy
wialnikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
wialnikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
wialnikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
wialnikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz