wia-necz-ku

wianeczku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: wianeczek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wianeczekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
wianeczekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
wianeczkapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wianeczkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
wianeczkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
wianeczkimnoga mianownikmęski rzeczowy
wianeczkimnoga biernikmęski rzeczowy
wianeczkimnoga wołaczmęski rzeczowy
wianeczkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
wianeczkommnoga celownikmęski rzeczowy
wianeczkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
wianeczkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
wianeczkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
wianeczkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz