wian-ku

wianku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: wianek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wianekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
wianekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
wiankapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wiankachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
wiankamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
wiankimnoga mianownikmęski rzeczowy
wiankimnoga biernikmęski rzeczowy
wiankimnoga wołaczmęski rzeczowy
wiankiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
wiankommnoga celownikmęski rzeczowy
wiankowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
wiankówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
wiankupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
wiankupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz