wia-ro-łom-co

wiarołomco (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wiarołomca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wiarołomcapojedyncza mianownikmęski osobowy
wiarołomcachmnoga miejscownikmęski osobowy
wiarołomcamimnoga narzędnikmęski osobowy
wiarołomcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
wiarołomcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
wiarołomcemnoga biernikmęski zwierzęcy
wiarołomcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
wiarołomcępojedyncza biernikmęski osobowy
wiarołomcopojedyncza wołaczmęski osobowy
wiarołomcommnoga celownikmęski osobowy
wiarołomcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wiarołomcówmnoga biernikmęski osobowy
wiarołomcymnoga mianownikmęski osobowy
wiarołomcymnoga wołaczmęski osobowy
wiarołomcypojedyncza celownikmęski osobowy
wiarołomcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
wiarołomcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz