wi-ce-kon-su-le

wicekonsule (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wicekonsul

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wicekonsulpojedyncza mianownikmęski osobowy
wicekonsulapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wicekonsulapojedyncza biernikmęski osobowy
wicekonsulachmnoga miejscownikmęski osobowy
wicekonsulamimnoga narzędnikmęski osobowy
wicekonsulemnoga mianownikmęski zwierzęcy
wicekonsulemnoga biernikmęski zwierzęcy
wicekonsulemnoga wołaczmęski zwierzęcy
wicekonsulemnoga mianownikmęski osobowy
wicekonsulemnoga wołaczmęski osobowy
wicekonsulempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wicekonsulommnoga celownikmęski osobowy
wicekonsulowipojedyncza celownikmęski osobowy
wicekonsulowiemnoga mianownikmęski osobowy
wicekonsulowiemnoga wołaczmęski osobowy
wicekonsulówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wicekonsulówmnoga biernikmęski osobowy
wicekonsulupojedyncza miejscownikmęski osobowy
wicekonsulupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz