wi-ce-mun-du-rze

wicemundurze (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: wicemundur

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wicemundurpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
wicemundurpojedyncza biernikmęski rzeczowy
wicemundurachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
wicemunduramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
wicemundurempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
wicemundurommnoga celownikmęski rzeczowy
wicemundurowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
wicemundurówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
wicemundurupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wicemundurymnoga mianownikmęski rzeczowy
wicemundurymnoga biernikmęski rzeczowy
wicemundurymnoga wołaczmęski rzeczowy
wicemundurzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
wicemundurzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz