wi-ce-pro-ku-ra-to-rach

wiceprokuratorach (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wiceprokurator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wiceprokuratorpojedyncza mianownikmęski osobowy
wiceprokuratorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wiceprokuratorapojedyncza biernikmęski osobowy
wiceprokuratorachmnoga miejscownikmęski osobowy
wiceprokuratoramimnoga narzędnikmęski osobowy
wiceprokuratorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wiceprokuratorommnoga celownikmęski osobowy
wiceprokuratorowipojedyncza celownikmęski osobowy
wiceprokuratorowiemnoga mianownikmęski osobowy
wiceprokuratorowiemnoga wołaczmęski osobowy
wiceprokuratorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wiceprokuratorówmnoga biernikmęski osobowy
wiceprokuratorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
wiceprokuratorymnoga biernikmęski zwierzęcy
wiceprokuratorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
wiceprokuratorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
wiceprokuratorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
wiceprokuratorzymnoga mianownikmęski osobowy
wiceprokuratorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz