wi-ce-re-gen-tem

wiceregentem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wiceregent

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wiceregencimnoga mianownikmęski osobowy
wiceregencimnoga wołaczmęski osobowy
wiceregenciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
wiceregenciepojedyncza wołaczmęski osobowy
wiceregentpojedyncza mianownikmęski osobowy
wiceregentapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wiceregentapojedyncza biernikmęski osobowy
wiceregentachmnoga miejscownikmęski osobowy
wiceregentamimnoga narzędnikmęski osobowy
wiceregentempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wiceregentommnoga celownikmęski osobowy
wiceregentowipojedyncza celownikmęski osobowy
wiceregentówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wiceregentówmnoga biernikmęski osobowy
wiceregentymnoga mianownikmęski zwierzęcy
wiceregentymnoga biernikmęski zwierzęcy
wiceregentymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz