wich-ty

wichty (nazwa pospolita) rzeczownik gwar.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: wicht

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wichciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
wichciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
wichtpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
wichtpojedyncza biernikmęski rzeczowy
wichtachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
wichtamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
wichtempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
wichtommnoga celownikmęski rzeczowy
wichtowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
wichtówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
wichtupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wichtymnoga mianownikmęski rzeczowy
wichtymnoga biernikmęski rzeczowy
wichtymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz