wi-dur-ko-wie

Widurkowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Widurek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Widurekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Widurkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Widurkapojedyncza biernikmęski osobowy
Widurkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Widurkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Widurkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Widurkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Widurkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Widurkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Widurkommnoga celownikmęski osobowy
Widurkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Widurkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Widurkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Widurkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Widurkówmnoga biernikmęski osobowy
Widurkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Widurkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz