wiecz-nik

wiecznik (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wiecznik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wiecznicymnoga mianownikmęski osobowy
wiecznicymnoga wołaczmęski osobowy
wiecznikpojedyncza mianownikmęski osobowy
wiecznikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wiecznikapojedyncza biernikmęski osobowy
wiecznikachmnoga miejscownikmęski osobowy
wiecznikamimnoga narzędnikmęski osobowy
wiecznikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
wiecznikimnoga biernikmęski zwierzęcy
wiecznikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
wiecznikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wiecznikommnoga celownikmęski osobowy
wiecznikowipojedyncza celownikmęski osobowy
wiecznikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wiecznikówmnoga biernikmęski osobowy
wiecznikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
wiecznikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz