wie-lo-ty-tu-le

wielotytule (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: wielotytuł

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wielotytulepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
wielotytulepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
wielotytułpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
wielotytułpojedyncza biernikmęski rzeczowy
wielotytułachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
wielotytułamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
wielotytułempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
wielotytułommnoga celownikmęski rzeczowy
wielotytułowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
wielotytułówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
wielotytułupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wielotytułymnoga mianownikmęski rzeczowy
wielotytułymnoga biernikmęski rzeczowy
wielotytułymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz