wier-necz-ce

wierneczce (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: wierneczka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wierneczcepojedyncza celownikżeński
wierneczcepojedyncza miejscownikżeński
wierneczekmnoga dopełniaczżeński
wierneczkapojedyncza mianownikżeński
wierneczkachmnoga miejscownikżeński
wierneczkamimnoga narzędnikżeński
wierneczkąpojedyncza narzędnikżeński
wierneczkępojedyncza biernikżeński
wierneczkimnoga mianownikżeński
wierneczkimnoga biernikżeński
wierneczkimnoga wołaczżeński
wierneczkipojedyncza dopełniaczżeński
wierneczkopojedyncza wołaczżeński
wierneczkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz