wier-ni-ce

wiernice (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: wiernica

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wiernicmnoga dopełniaczżeński
wiernicapojedyncza mianownikżeński
wiernicachmnoga miejscownikżeński
wiernicamimnoga narzędnikżeński
wiernicąpojedyncza narzędnikżeński
wiernicemnoga mianownikżeński
wiernicemnoga biernikżeński
wiernicemnoga wołaczżeński
wiernicępojedyncza biernikżeński
wiernicopojedyncza wołaczżeński
wiernicommnoga celownikżeński
wiernicypojedyncza celownikżeński
wiernicypojedyncza miejscownikżeński
wiernicypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz