wiern-ku

Wiernku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Wiernek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wiernekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Wiernkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Wiernkapojedyncza biernikmęski osobowy
Wiernkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Wiernkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Wiernkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Wiernkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Wiernkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Wiernkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Wiernkommnoga celownikmęski osobowy
Wiernkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Wiernkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Wiernkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Wiernkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Wiernkówmnoga biernikmęski osobowy
Wiernkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Wiernkupojedyncza wołaczmęski osobowy

wiernku (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wiernek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wiernekpojedyncza mianownikmęski osobowy
wiernkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wiernkapojedyncza biernikmęski osobowy
wiernkachmnoga miejscownikmęski osobowy
wiernkamimnoga narzędnikmęski osobowy
wiernkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
wiernkimnoga biernikmęski zwierzęcy
wiernkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
wiernkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wiernkommnoga celownikmęski osobowy
wiernkowipojedyncza celownikmęski osobowy
wiernkowiemnoga mianownikmęski osobowy
wiernkowiemnoga wołaczmęski osobowy
wiernkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wiernkówmnoga biernikmęski osobowy
wiernkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
wiernkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz