wier-no-wie

Wiernowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Wierny

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wiernemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Wiernemnoga biernikmęski zwierzęcy
Wiernemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Wiernegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Wiernegopojedyncza biernikmęski osobowy
Wiernemupojedyncza celownikmęski osobowy
Wiernimnoga mianownikmęski osobowy
Wiernimnoga wołaczmęski osobowy
Wiernowiemnoga mianownikmęski osobowy
Wiernowiemnoga wołaczmęski osobowy
Wiernypojedyncza mianownikmęski osobowy
Wiernypojedyncza wołaczmęski osobowy
Wiernychmnoga dopełniaczmęski osobowy
Wiernychmnoga biernikmęski osobowy
Wiernychmnoga miejscownikmęski osobowy
Wiernymmnoga celownikmęski osobowy
Wiernympojedyncza narzędnikmęski osobowy
Wiernympojedyncza miejscownikmęski osobowy
Wiernymimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz