wier-ta-czy

wiertaczy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wiertacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wiertaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
wiertaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wiertaczapojedyncza biernikmęski osobowy
wiertaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
wiertaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
wiertaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
wiertaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
wiertaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
wiertaczemnoga mianownikmęski osobowy
wiertaczemnoga wołaczmęski osobowy
wiertaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wiertaczommnoga celownikmęski osobowy
wiertaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
wiertaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wiertaczówmnoga biernikmęski osobowy
wiertaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
wiertaczupojedyncza wołaczmęski osobowy
wiertaczymnoga dopełniaczmęski osobowy
wiertaczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz