wier-tar-ko

wiertarko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: wiertarka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wiertarcepojedyncza celownikżeński
wiertarcepojedyncza miejscownikżeński
wiertarekmnoga dopełniaczżeński
wiertarkapojedyncza mianownikżeński
wiertarkachmnoga miejscownikżeński
wiertarkamimnoga narzędnikżeński
wiertarkąpojedyncza narzędnikżeński
wiertarkępojedyncza biernikżeński
wiertarkimnoga mianownikżeński
wiertarkimnoga biernikżeński
wiertarkimnoga wołaczżeński
wiertarkipojedyncza dopełniaczżeński
wiertarkopojedyncza wołaczżeński
wiertarkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz