wie-ruc-cy

Wieruccy (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Wierucki

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wieruccymnoga mianownikmęski osobowy
Wieruccymnoga wołaczmęski osobowy
Wieruckipojedyncza mianownikmęski osobowy
Wieruckipojedyncza wołaczmęski osobowy
Wieruckichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Wieruckichmnoga biernikmęski osobowy
Wieruckichmnoga miejscownikmęski osobowy
Wieruckiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Wieruckiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Wieruckiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Wieruckiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Wieruckiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Wieruckiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Wieruckimmnoga celownikmęski osobowy
Wieruckimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Wieruckimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Wieruckimimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz