wi-go-ru

wigoru (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: wigor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wigorpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
wigorpojedyncza biernikmęski rzeczowy
wigorachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
wigoramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
wigorempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
wigorommnoga celownikmęski rzeczowy
wigorowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
wigorówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
wigorupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wigorymnoga mianownikmęski rzeczowy
wigorymnoga biernikmęski rzeczowy
wigorymnoga wołaczmęski rzeczowy
wigorzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
wigorzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz