wi-ka-riu-szów

wikariuszów (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wikariusz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wikariuszpojedyncza mianownikmęski osobowy
wikariuszapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wikariuszapojedyncza biernikmęski osobowy
wikariuszachmnoga miejscownikmęski osobowy
wikariuszamimnoga narzędnikmęski osobowy
wikariuszemnoga mianownikmęski zwierzęcy
wikariuszemnoga biernikmęski zwierzęcy
wikariuszemnoga wołaczmęski zwierzęcy
wikariuszemnoga mianownikmęski osobowy
wikariuszemnoga wołaczmęski osobowy
wikariuszempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wikariuszommnoga celownikmęski osobowy
wikariuszowipojedyncza celownikmęski osobowy
wikariuszówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wikariuszówmnoga biernikmęski osobowy
wikariuszupojedyncza miejscownikmęski osobowy
wikariuszupojedyncza wołaczmęski osobowy
wikariuszymnoga dopełniaczmęski osobowy
wikariuszymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz