wik-tor-czy-kom

Wiktorczykom (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Wiktorczyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wiktorczykpojedyncza mianownikmęski osobowy
Wiktorczykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Wiktorczykapojedyncza biernikmęski osobowy
Wiktorczykachmnoga miejscownikmęski osobowy
Wiktorczykamimnoga narzędnikmęski osobowy
Wiktorczykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Wiktorczykimnoga biernikmęski zwierzęcy
Wiktorczykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Wiktorczykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Wiktorczykommnoga celownikmęski osobowy
Wiktorczykowipojedyncza celownikmęski osobowy
Wiktorczykowiemnoga mianownikmęski osobowy
Wiktorczykowiemnoga wołaczmęski osobowy
Wiktorczykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Wiktorczykówmnoga biernikmęski osobowy
Wiktorczykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Wiktorczykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz