wik-tor-ka

Wiktorka (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Wiktorek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wiktorekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Wiktorkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Wiktorkapojedyncza biernikmęski osobowy
Wiktorkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Wiktorkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Wiktorkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Wiktorkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Wiktorkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Wiktorkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Wiktorkommnoga celownikmęski osobowy
Wiktorkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Wiktorkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Wiktorkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Wiktorkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Wiktorkówmnoga biernikmęski osobowy
Wiktorkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Wiktorkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz