wik-tor-ko

Wiktorko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Wiktorko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wiktorcepojedyncza celownikmęski osobowy
Wiktorcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Wiktorkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Wiktorkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Wiktorkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Wiktorkępojedyncza biernikmęski osobowy
Wiktorkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Wiktorkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Wiktorkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Wiktorkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Wiktorkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Wiktorkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Wiktorkommnoga celownikmęski osobowy
Wiktorkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Wiktorkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Wiktorkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Wiktorkówmnoga biernikmęski osobowy

Wiktorko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Wiktorko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wiktorkopojedyncza mnoga mianownikżeński
Wiktorkopojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Wiktorkopojedyncza mnoga celownikżeński
Wiktorkopojedyncza mnoga biernikżeński
Wiktorkopojedyncza mnoga narzędnikżeński
Wiktorkopojedyncza mnoga miejscownikżeński
Wiktorkopojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz